Nieuwsberichten over de paardenpaden verzameld


Ben je op zoek naar informatie met betrekking tot de intentieovereenkomst van het nieuwe vignet, naar aanleiding van het persbericht van 8-12-2020? In dit Nieuwsarchief vind je op chronologische volgorde berichten over dit onderwerp. 

 

Ook op de website van het NP vind je actuele informatie en een Q&A.



Een interview met ruiter Marjolein Pasanea

In 2022 komt er een Ruitervignet voor de Utrechtse Heuvelrug. Door bezuinigingen van de overheid krijgen terreineigenaren op de Utrechtse Heuvelrug geen geld meer voor het onderhoud en beheer van de ruiter- en menpaden. Om de paden toegankelijk en veilig én betaalbaar te houden, is een aantal terreineigenaren tot deze oplossing gekomen. Voor de invoering van het vignet spreken we regelmatig met de gebruikers van deze paden, zodat hun advies meegenomen kan worden in de uiteindelijke uitvoering.

In totaal zitten er 17 ruiters en menners in de adviesgroep over de invoering van het Ruitervignet. Ze praten mee over de wijze waarop het vignet straks het beste kan worden ingevoerd en geven advies aan de werkgroep, waar de uiteindelijke besluiten worden genomen. In de werkgroep zitten de partijen die de intentieovereenkomst in 2020 ondertekenden.

Marjolein Pasanea uit Soest is één van de leden van de adviesgroep. In het dagelijks leven is ze onderwijskundige bij KLM Engineering & Maintenance, in haar vrije tijd rijdt ze graag door de bossen van de Utrechtse Heuvelrug op haar leasepaard Fae van manege Zonneveld in Baarn. We spraken met haar over het nieuwe ruitervignet.

“Ik vind het erg zinvol dat ik in de adviesgroep mee kan praten over de invoering van dit nieuwe vignet. Als recreatieve ruiter rijd ik graag buiten. Het vignet heeft dan ook direct invloed op mij.  Ik ben dus blij dat ik de kans heb om aan de voorkant mee te kunnen denken.”

Hoe duur mag het worden?

De verwachting is dat het ruitervignet ongeveer € 60,- voor een jaar zal gaan kosten. Dit hangt echter af van verschillende factoren. De kosten zijn één van de zorgpunten vanuit de ruiters en menners. In sommige gebieden zijn namelijk al andere vignetten. Als je dan een leuke rit wilt maken, kunnen de kosten al snel oplopen omdat je verschillende vignetten moet aanschaffen. Marjolein hoopt dan ook dat zoveel mogelijk terreineigenaren aansluiten bij dit vignet. Als ruiter scheelt dat niet alleen in de kosten, maar maakt het ook een stuk overzichtelijker als je in het bos rijdt en je voorkomt dat ruiters misschien op sommige stukjes even ‘illegaal’ doorsteken.

Persoonsgebonden versus paardgebonden vignet

Een ander punt dat besproken is in de adviesgroep is het persoonsgebonden- versus het paardgebonden vignet. Voordeel van een paardgebonden vignet is dat je nooit met meer dan één persoon op het paard in het bos rijdt. Je betaalt dan per paard en niet per persoon die op het paard rijdt. Het paard is dan de ‘gebruiker’ van het pad. Nadeel van een paardgebonden vignet is echter dat het heel moeilijk te controleren is door de boa. Hoe herken je of dit het paard is met het bijbehorende vignet? “Als adviesgroep kwamen we niet tot een eenduidige conclusie, maar hebben toch geadviseerd om voor een persoonsgebonden vignet te gaan. De nadelen daarvan zijn beter oplosbaar dan van een paardgebonden vignet. Belangrijk aandachtspunt is dat er voor families, bijrijders en leasers een eerlijke oplossing wordt gevonden. Bijvoorbeeld door het mogelijk te maken op één vignet meerdere mensen te registreren.”

Hoe moet het vignet eruit gaan zien?

De adviesgroep heeft ook meegepraat over de vorm van het vignet. Wordt het een digitaal vignet, die je bijvoorbeeld kunt printen, of wordt het een fysiek vignet bijvoorbeeld een penning? Hierin spelen de kosten uiteraard een belangrijke rol. Een digitale versie is goedkoper in de productie. Een fysiek vignet heeft echter als voordeel dat het bijdraagt aan de bekendheid van het vignet. Een mooie oplossing zal kunnen zijn de langer geldende vignetten fysiek te maken en de kort geldende vignetten digitaal.

Is er genoeg draagvlak voor het vignet?

Het is natuurlijk niet leuk als je ineens moet gaan betalen voor iets dat eerst gratis was. Het is bij veel mensen niet bekend dat de terreinbeheerders geen geld meer krijgen voor het onderhoud van de ruiter- en menpaden. “Als mensen weten wat de reden is voor de invoering van het vignet en straks zien dat de ruiter- en menpaden er echt goed bij liggen, dan vinden ze het vast wel een goed idee. Voor nu ben ik blij dat ik mee mag praten over deze aspecten. Zo komen we vast tot een zo goed mogelijke oplossing, waar de terreineigenaren én de gebruikers mee geholpen zijn”. 

Meer weten?

Op de website van Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug vind je meer informatie over het vignet en een handige Q&A voor gebruikers en voor terreineigenaren.


Zestig euro om paard te rijden op de Heuvelrug? Ruiters met stomheid geslagen

Zestig euro om te mogen paardrijden op de Utrechtse Heuvelrug? Menig ruiter heeft daar geen enkel begrip voor. Maar volgens de initiatiefnemers kan het niet anders. Want zonder extra geld komt er geen onderhoud en moeten ruiterpaden op slot.

 

Bernie van Unen 19-05-21, 09:48

Judith Boekel van het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug begrijpt het ongenoegen van de ruiters heel goed. Tot voor kort betaalden alleen de mountainbikers voor het gebruik van de routes, maar nu moeten ook de ruiters de portemonnee trekken. Een paar jaar geleden schroefde Den Haag de subsidie terug en werd het onderhoud aan de eigenaren overgelaten. Dat lukte met hangen en wurgen een paar jaar, maar ook bij de eigenaren raakt de kas leeg.

 

Sluiten

Dus is betalen voor onderhoud de enige optie. De organisaties, Staatsbosbeheer, Utrechts Landschap, Natuurmonumenten, gemeente Soest, Landgoed Eyckenstein, Stichting Ruiter en Mennen Utrechtse Heuvelrug, de Koninklijke Nederlandse Hippische Sportfederatie – Regio Utrecht, het Utrechts Particulier Grondbezit en Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug, denken aan 60 euro, maar het kan ook nog een tientje goedkoper of duurder worden. Mogelijk komen er deelvignetten.

,,Als je nooit  voor onderhoud hebt betaald, is dit misschien even vervelend, maar de overheid heeft bezuinigd op recreatieve voorzieningen”, stelt Boekel. ,,Er is nog wel geld voor fiets- en wandelpaden, maar niet voor extra paden voor de mountainbike en de paarden. De 43 terreinbeheerders moeten ergens het onderhoud van betalen. Dus zijn we na uitgebreid overleg tot de conclusie gekomen dat we een vignet voor onderhoud nodig hebben.”

 

Gortig

Het ruitervignet is te vergelijken met een mountainbiketicket. Dat kost 7,50 euro en het ruitervignet gaat rond de 60 euro kosten. Dat vinden sommige ruiters wel heel erg gortig. Ook omdat sommige landgoedeigenaren al werken met penningen. Een vrouw op Facebook klaagt dat ze straks drie penningen of vignetten moet kopen om met haar paard een ritje te kunnen maken. Dat noemt ze idioot.

Stalhouder Gijs Evers is niet per se tegen, maar hoopt wel dat het geld wordt ingezet voor onderhoud. ,,Ik begrijp de invoering van een vignet wel, maar laten ze het geld dan wel op de juiste manier gebruiken.”

Een eigenaar van een manege uit Overberg is ook niet tegen, en blij dat er weer serieus onderhoud gepleegd kan worden. Ze heeft zich erg gestoord aan de vele stenen en stukjes glas op de ruiterpaden. ,,Daar kunnen paarden toch niet op lopen. Daar hebben die dieren enorm pijn van. Ik begrijp ook niet dat over enkele honderden meters puin is gestort. Onderhoud is goed, maar dan niet op een goedkope manier door er puin te storten.”

 

Verschil

Rein Zwaan van Staatsbosbeheer denkt dat de ruiters straks over betere paden beschikken. Er is wel één groot verschil met de mountainbikers. Die rijden met 60.000 man door de regio, de groep ruiters is ongeveer 3500 mensen groot. ,,De mountainbikers verzorgen voor een groot deel ook de eigen paden, ruim 100 kilometer. Ze hebben ook de aanleg zelf betaald. Die mensen vinden dat leuk om samen aan een parcours te werken. De club heeft erg veel vrijwilligers.”

 

Voor ruiterpaden ligt dat anders. Voor onderhoud is een schep en een hark niet voldoende. Soms zijn machines nodig. Zwaan: ,,We hebben er geen geld voor. Het onderhoud loopt zo ver terug dat de veiligheid niet gewaarborgd kan worden. Dan moeten we een route sluiten. Er liggen meer dan 250 kilometer aan ruiterpaden in dit gebied. Er begint nu ook wel begrip te komen, zeker als je uitlegt dat mountainbikers met ruim 60.000 mensen zijn en de ruiters met 3500. Het is alleen jammer dat nog niet alle eigenaren meedoen en hun eigen penningen hebben. Dat hopen we nog op te lossen.”


Soester Courant

Vanaf 2022 ruitervignet nodig op de Utrechtse Heuvelrug

SOEST Een groot aantal partijen hebben afspraken gemaakt om een betaald ruitervignet op de Utrechtse Heuvelrug in te voeren. Deze terreineigenaren willen vanaf 1 januari 2022 de aankoop van een Utrechtse Heuvelrug (UH)-ruitervignet verplicht maken voor ruiters en menners die gebruik maken van de paden die over hun terrein lopen.

Op de Heuvelrug ligt een uitgebreid padennetwerk voor ruiters en menners dat intensief wordt gebruikt. Het in stand houden van deze paden kwam in gevaar, omdat het voor terreineigenaren financieel steeds lastiger is om de kosten daarvoor op te brengen. Daarom hebben zij samen met vertegenwoordigers van gebruikers gezocht naar een systeem, waarbij deze kosten gedekt worden uit gebruikersbijdragen. Zodat de paden toegankelijk blijven en geschikt zijn om zo veilig mogelijk te berijden.

Deze samenwerking tussen terreineigenaren en vertegenwoordigers van ruiters en menners in het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug heeft geleid tot de afspraken in de nu ondertekende intentieovereenkomst. ,,Ik ben heel blij met deze mijlpaal. Met de afspraken die nu gemaakt zijn kunnen we de komende maanden gezamenlijk uitwerken hoe we het Utrechtse Heuvelrug ruitervignet gaan uitgeven. Ook zullen we andere terreineigenaren uitnodigen om mee te doen met dit ruitervignet. En we gaan natuurlijk zorgen dat alle gebruikers tijdig op hoogte zijn van de veranderingen die op 1 januari 2022 ingaan”, aldus Janine Caalders, directeur bestuurder van Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug.

60 EURO Verwacht wordt dat de prijs van een jaarvignet voor de Utrechtse Heuvelrug rond de 60 euro zal liggen. Hiervoor staat de vignethouder dan minimaal zo’n 200 kilometer aan paden ter beschikking.

De partijen die tekenden zijn Staatsbosbeheer, het Utrechts Landschap, Natuurmonumenten, de gemeente Soest, Landgoed Eyckenstein, Stichting Ruiteren en Mennen Utrechtse Heuvelrug, de Koninklijke Nederlandse Hippische Sportfederatie – Regio Utrecht, het Utrechts Particulier Grondbezit en Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug.


Artikel Vierklank

 Ruitervignet Utrechtse Heuvelrug

Op 8 december 2020 hebben Staatsbosbeheer, Utrechts Landschap, Natuurmonumenten, gemeente Soest, Landgoed Eyckenstein (Maartensdijk) , Stichting Ruiteren en Mennen Utrechtse Heuvelrug, de Koninklijke Nederlandse Hippische Sportfederatie (Regio Utrecht), het Utrechts Particulier Grondbezit en Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug afspraken gemaakt om een betaald ruitervignet op de Utrechtse Heuvelrug in te voeren. 

De terreineigenaren zijn voornemens om vanaf 1 januari 2022 de aankoop van een Utrechtse Heuvelrug (UH)-ruitervignet verplicht te stellen voor ruiters en menners die gebruik maken van de paden die over hun terrein lopen; de terreineigenaren en gebruikers maken zich zo samen sterk voor in stand houden ervan.

Instandhouding paden
Op de Heuvelrug ligt een uitgebreid padennetwerk voor ruiters en menners dat intensief wordt gebruikt. Het in stand houden van deze paden kwam in gevaar, omdat het voor terreineigenaren financieel steeds lastiger is om de kosten daarvoor op te brengen. Daarom hebben zij samen met vertegenwoordigers van gebruikers gezocht naar een systeem waarbij deze kosten gedekt worden uit gebruikersbijdragen, zodat de paden toegankelijk blijven en geschikt zijn om zo veilig mogelijk te berijden.

Samenwerking
Deze samenwerking tussen terreineigenaren en vertegenwoordigers van ruiters en menners in het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug heeft geleid tot de afspraken in een op 8 december ondertekende intentieovereenkomst. ‘Ik ben heel blij met deze mijlpaal. Met de afspraken, die nu gemaakt zijn kunnen we de komende maanden gezamenlijk uitwerken hoe we het Utrechtse Heuvelrug ruitervignet gaan uitgeven. Ook zullen we andere terreineigenaren uitnodigen om mee te doen met dit ruitervignet. En we gaan natuurlijk zorgen dat alle gebruikers tijdig op hoogte zijn van de veranderingen die op 1 januari 2022 ingaan’, aldus Janine Caalders, directeur-bestuurder van Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug. Verwacht wordt dat de prijs van een jaarvignet voor de Utrechtse Heuvelrug rond de 60 euro zal liggen. Hiervoor staat de vignethouder dan minimaal zo’n 200 km aan paden ter beschikking.

HvdB


Buitenruiters: Betaald ruitervignet op Utrechtse Heuvelrug aanstaande

9 december 2020

Gisteren zijn door Staatsbosbeheer, Utrechts Landschap, Natuurmonumenten, gemeente Soest, Landgoed Eyckenstein, Stichting Ruiteren en Mennen Utrechtse Heuvelrug, de Koninklijke Nederlandse Hippische Sportfederatie – Regio Utrecht, het Utrechts Particulier Grondbezit en Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug afspraken ondertekend om een betaald ruitervignet op de Utrechtse Heuvelrug in te voeren.

Op de website van Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug valt te lezen dat de terreineigenaren voornemens zijn om vanaf 1 januari 2022 de aankoop van een Utrechtse Heuvelrug (UH)-ruitervignet verplicht te stellen voor ruiters en menners die gebruik maken van de paden die over hun terrein lopen.

 

Instandhouding paden

Op de Heuvelrug ligt een uitgebreid padennetwerk voor ruiters en menners dat intensief wordt gebruikt. Het in stand houden van deze paden kwam in gevaar. Dit komt doordat het voor terreineigenaren financieel steeds lastiger is om de kosten daarvoor op te brengen. Daarom hebben zij samen met vertegenwoordigers van gebruikers gezocht naar een systeem, waarbij deze kosten gedekt worden uit gebruikersbijdragen. Op deze manier blijven de paden geschikt, veilig en toegankelijk.

 

Samenwerking

De samenwerking tussen terreineigenaren en vertegenwoordigers van ruiters en menners in het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug heeft geleid tot de afspraken in de nu ondertekende intentieovereenkomst. Verwacht wordt dat de prijs van een jaarvignet voor de Utrechtse Heuvelrug rond de 60 euro zal liggen. Hiervoor kan de houder van het vignet gebruik maken van minimaal 200 kilometer aan ruiterpaden in het gebied.

 

Vragen en antwoorden

Het nieuwe ruitervignet Utrechtse Heuvelrug gaat in 2022 in. In 2021 werken de partners samen aan de verdere uitrol van het vignet en nog niet alles is duidelijk. Op de website staan echter al wel een aantal vragen waar zij wel het antwoord op kunnen geven.


UPG: 

Ruitervignet Utrechtse Heuvelrug

Het UPG heeft de afgelopen jaren met verschillende organisaties gewerkt aan een nieuw betaald ruitervignet op de Utrechtse Heuvelrug. Het doel van het ruitervignet is dat de gebruikers van de paden gezamenlijk de kosten op gaan brengen die samenhangen met het in standhouden van de ruiterroutes. Daaronder valt ook een bijdrage in veiligheidssnoei en toezicht.

Allereerst is met gebruikersonderzoek op de Utrechtse Heuvelrug een beeld gevormd van de doelgroep, inclusief de aantallen ruiters en menners die buiten rijden. Daarna is er hard gewerkt aan een goede onderbouwing van de kosten. Deze zijn gerelateerd aan een overzicht in GIS welke paden voor ruiters en menners beschikbaar zijn en om hoeveel km dat gaat.

Staatsbosbeheer, Utrechts Landschap, Natuurmonumenten, gemeente Soest, landgoed Eyckenstein, Stichting Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug, Stichting Ruiteren en Mennen Utrechtse Heuvelrug en de Koninklijke Nederlandse Hippische Sportfederatie regio Utrecht ondertekenen op 8 december de intentieovereenkomst. Het UPG onderschrijft de uitkomsten en is daarom medeondertekenaar. Het is echter aan u zelf om u aan te melden indien u interesse heeft in deelname aan het ruitervignet en ruiterroutes op uw landgoed heeft.

Het komende jaar zal de uitrol van het ruitervignet verder uitgewerkt worden door Bureau Buiten.

Wilt u meer informatie over deelname aan het ruitervignet? Laat het ons weten via upg@grondbezit.nl.


Utrechts Landschap: Intentieovereenkomst nieuw ruitervignet Utrechtse Heuvelrug getekend

woensdag 09 december 2020

 

Instandhouding paden

Op de Heuvelrug ligt een uitgebreid padennetwerk voor ruiters en menners dat intensief wordt gebruikt. Het in stand houden van deze paden kwam in gevaar, omdat het voor terreineigenaren financieel steeds lastiger is om de kosten daarvoor op te brengen. Daarom hebben zij samen met vertegenwoordigers van gebruikers gezocht naar een systeem, waarbij deze kosten gedekt worden uit gebruikersbijdragen. Zodat de paden toegankelijk blijven en geschikt zijn om zo veilig mogelijk te berijden.

Er zijn afspraken gemaakt om een betaald ruitervignet op de Utrechtse Heuvelrug in te voeren. De terreineigenaren zijn voornemens om vanaf 1 januari 2022 de aankoop van een Utrechtse Heuvelrug (UH)-ruitervignet verplicht te stellen voor ruiters en menners die gebruik maken van de paden die over hun terrein lopen.   

Samenwerking

Deze samenwerking tussen terreineigenaren en vertegenwoordigers van ruiters en menners in het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug heeft geleid  tot de afspraken in de nu ondertekende intentieovereenkomst. “‘We houden ruiters en menners graag te gast op onze ruiter- en menpaden, om te kunnen genieten van onze prachtige natuur. Maar nu er minder geld is voor natuur en recreatie, moeten we voor de komende jaren echt tot een structurele oplossing komen voor de kosten van paden voor specifieke doelgroepen. Voor MTB-ers is dat al geregeld. Dankzij het ruitervignet kunnen we ook onze paardenpaden in stand blijven houden en onderhouden.”; aldus Saskia van Dockum. Verwacht wordt dat de prijs van een jaarvignet voor de Utrechtse Heuvelrug rond de € 60,- zal liggen. Hiervoor staat de vignethouder dan zo’n 200 km aan paden ter beschikking.

Betrokken partijen

 

De intentieovereenkomst is getekend door: Utrechts Landschap, Natuurmonumenten, Staatsbosbeheer, gemeente Soest, Landgoed Eyckenstein, Stichting Ruiteren en Mennen Utrechtse Heuvelrug, de Koninklijke Nederlandse Hippische Sportfederatie – Regio Utrecht, het Utrechts Particulier Grondbezit en Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug.


Link naar het persbericht van het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug: zie hier
08 december 2020
Intentieovereenkomst nieuw ruitervignet Utrechtse Heuvelrug getekend

 

Terreineigenaren en gebruikers maken zich samen sterk voor in stand houden ruiterpaden


UTRECHT, 8 december 2020 – Op 8 december 2020 hebben Staatsbosbeheer, Utrechts Landschap, Natuurmonumenten, gemeente Soest, Landgoed Eyckenstein, Stichting Ruiteren en Mennen Utrechtse Heuvelrug, de Koninklijke Nederlandse Hippische Sportfederatie – Regio Utrecht, het Utrechts Particulier Grondbezit en Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug afspraken gemaakt om een betaald ruitervignet op de Utrechtse Heuvelrug in te voeren. Deze terreineigenaren zijn voornemens om vanaf 1 januari 2022 de aankoop van een Utrechtse Heuvelrug (UH)-ruitervignet verplicht te stellen voor ruiters en menners die gebruik maken van de paden die over hun terrein lopen.

Instandhouding paden

Op de Heuvelrug ligt een uitgebreid padennetwerk voor ruiters en menners dat intensief wordt gebruikt. Het in stand houden van deze paden kwam in gevaar, omdat het voor terreineigenaren financieel steeds lastiger is om de kosten daarvoor op te brengen. Daarom hebben zij samen met vertegenwoordigers van gebruikers gezocht naar een systeem, waarbij deze kosten gedekt worden uit gebruikersbijdragen. Zodat de paden toegankelijk blijven en geschikt zijn om zo veilig mogelijk te berijden.

 

Over Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug – bron van natuur en cultuur

Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug is een eeuwenoud kostbaar natuurgebied van 20.000 hectare, waarvan 10.000 hectare met de status Nationaal Park. Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug is een plek waar mensen tot rust komen en nieuwe energie krijgen. Om al dit moois in stand te houden is er een brede samenwerking opgezet met gemeentes, provincie en eigenaren van natuurgebieden. Ook bewoners en ondernemers zijn in toenemende mate betrokken. Stichting Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug is de aanjager en initiator van deze samenwerking.

 

Q&A voor ruiters en menners over nieuw ruitervignet Utrechtse Heuvelrug

Het nieuwe ruitervignet Utrechtse Heuvelrug gaat in 2022 in. In 2021 werken de partners samen aan de verdere uitrol van het vignet. Het kan daarom zijn dat we nog niet op al je vragen een antwoord hebben. Kijk hier voor een overzicht van de vragen en antwoorden die we wel alvast voor je op een rijtje kunnen zetten (noot: het kaartje bij vraag 4 klopt niet, er zijn meer donkergroene gebieden).

 

Samenwerking

Deze samenwerking tussen terreineigenaren en vertegenwoordigers van ruiters en menners in het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug heeft geleid tot de afspraken in de nu ondertekende intentieovereenkomst. “Ik ben heel blij met deze mijlpaal. Met de afspraken die nu gemaakt zijn kunnen we de komende maanden gezamenlijk uitwerken hoe we het Utrechtse Heuvelrug ruitervignet gaan uitgeven. Ook zullen we andere terreineigenaren uitnodigen om mee te doen met dit ruitervignet. En we gaan natuurlijk zorgen dat alle gebruikers tijdig op hoogte zijn van de veranderingen die op 1 januari 2022 ingaan”; aldus Janine Caalders, directeur bestuurder van Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug. Verwacht wordt dat de prijs van een jaarvignet voor de Utrechtse Heuvelrug rond de € 60,- zal liggen. Hiervoor staat de vignethouder dan minimaal zo’n 200 km aan paden ter beschikking.

 

De intentieovereenkomst is hier te lezen.

 

Filmpje ondertekening

Op 2 en 3 december 2020 hebben Staatsbosbeheer, Utrechts Landschap, Natuurmonumenten, gemeente Soest, Landgoed Eyckenstein, Stichting Ruiteren en Mennen Utrechtse Heuvelrug, de Koninklijke Nederlandse Hippische Sportfederatie – Regio Utrecht, het Utrechts Particulier Grondbezit en Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug hun handtekening gezet onder de intentieovereenkomst voor de invoering van een nieuw ruitervignet voor de Utrechtse Heuvelrug. 



Ruiters en menners best bereid bij te dragen aan ruiterpaden

07 december 2020

Ruiters en menners denken veel positiever dan gedacht over meehelpen en meebetalen aan het onderhoud van ruiterpaden op de Veluwe. Mensen uit de regio willen graag vrijwilligerswerk doen en mensen van buiten zijn best bereid financieel wat bij te dragen. Een bedrag tussen 20 en 40 euro zou realistisch kunnen zijn voor bijvoorbeeld een onbeperkte jaarpas voor de hele Veluwe, áls er daadwerkelijk een pas gaat komen. Dat is de uitkomst van een representatief onderzoek dat De Veluwe Alliantie heeft laten uitvoeren.

Er is veel onwetendheid over het beheer en onderhoud van natuurgebieden. Uit de reacties blijkt dat men niet bekend is met management van natuurgebieden, hoe de geldstromen lopen en hoe er met andere natuurgebruikers wordt omgegaan. Onwetendheid geeft onbegrip. Hoewel onderhoud aan ruiter- en menpaden intensiever is dan voor bijvoorbeeld wandelpaden, hebben paardensporters de indruk dat onderhoud niet nodig is, dat er eigenlijk wel budget beschikbaar is via overheidssubsidies en dat de ruiters/menners de enigen zijn die wordt gevraagd mee te betalen aan hun eigen paden.

Ruiters en menners vertegenwoordigen slechts een klein percentage van de recreatieve gebruikers, waartoe ook fietsers, wandelaars en MTB-ers behoren. De frequentie waarmee paardensporters de natuur in gaan is echter hoog en de afstanden zijn relatief lang, waardoor de druk op de ruiterpaden groot is. Daarnaast stellen paardensporters hoge veiligheidseisen aan paden: de paden moeten vrij zijn van omgevallen bomen, afgebroken takken en boomwortels, het pad moet voldoende breed (minimaal 1,5 m) zijn voor menners en vrij zijn van overhangende takken tot op drie meter hoogte. Dit vereist regelmatig en zorgvuldig onderhoud waaraan geen gering kostenplaatje hangt.

Ook ziet men graag dat er voldoende ruiter- en menpaden beschikbaar blijven, zodat er variatie mogelijk is. Mountainbikepaden zouden gescheiden moeten zijn van de ruiterpaden. Ook loslopende honden vormen een bron van ergernis. 

De grootste groep ruiters en menners valt in de leeftijdscategorie van 30-70 jaar. Opvallend is ook dat zeker 30% van de respondenten bij geen enkele (overkoepelende) vereniging is aangesloten. De wel aangesloten respondenten zijn bij 19 verschillende organisaties onder te verdelen.

 

Bureau Staalicus van Carolien Staal heeft het onderzoek uitgevoerd in opdracht van De Veluwe Alliantie, de bestuurlijke samenwerking tussen grondeigenaren, recreatieondernemers, terreinbeheerders, grote attracties, provincie en 21 gemeenten op de Veluwe.

 Link naar artikel


Aangepaste stoplichten tunnel Traayweg

 

1 december 2020 

In Driebergen ligt de Traayweg, deze gaat de snelweg A12 en het spoor onderdoor. De wens bestond om het fietspad te verbreden, dus is de weg aangepast. 

Dit heeft tot gevolg dat er van 2 naar 1 autorijbaan werd gegaan. Er zou dus een stoplichtinstallatie (VRI, verkeers regel installatie) komen. Dat creerde de kans om deze aan te passen voor ruiters. 

De gemeente ambtenaar van de gemeente Utrechtse Heuvelrug wilde hier wel aan mee werken. Zodoende werden de mogelijkheden bekeken.

 

3 december 2020 is de testdag van de installatie. Als deze positief is, wordt de tunnel met VRI in gebruik genomen.

 

Aan beide kanten van de tunnel is een ruiterpad en opstelplaats gemaakt. Er staat een paal met drukknop, stoplicht en digitaal ⚠ voor de auto's en fietsers. Helemaal top gedaan van de gemeente!

Aanstaande donderdag 3 december wordt de installatie getest en als het goed is in gebruik genomen.

Een aantal weetjes:

- je krijgt als ruiter een standaard tijd als je de knop indrukt. Druk je nog een keer, komt er 2 seconden bij. Tot maximaal 20 seconden kan erbij komen, voor als je met meer ruiters bent. De basistijd is eerder getest met een groep van Manege Den Toom.

- auto's stoppen als de ruiters groen hebben. Dus je hebt de autoweg in de tunnel voor jezelf. Je moet dus op de autoweg de tunnel door.

- in de tunnel komt een digitaal aftelbord te hangen. Dan weet je hoeveel tijd je nog hebt.

- in de tunnel komt aan de noordzijde een ⚠ bord voor de fietsers te hangen, want daar steek je het fietspad over. De fietsers hebben rood, maar goed voor de zekerheid.

- de markering van het ruiterpad aan zuidzijde en noordzijde is besteld, wordt as week geplaatst.

- menners kunnen via de auto stoplichten de tunnel gebruiken. Ook voor hun is het veiliger geworden, want je krijgt geen tegenliggers in de tunnel meer als je groen hebt als auto.

 



Beleid in de maak

 

Eind 2020 zijn we betrokken geweest bij een aantal provinciale beleidsplannen. 

 

De Provincie Utrecht heeft haar Omgevingsvisie en Omgevingsverordening open gesteld voor zienswijzes. Hier hebben wij een zienswijze op ingediend. Naar ons oordeel dient in het programma Recreatie en Toerisme de paardensport erkend te worden als recreatievorm.

 

 

In de Omgevingsvisie, hoofdstuk 4 paraaf 1.2, zou onder “Recreatief hoofd(route)netwerk” ook het paardrijden te worden opgenomen. De daarvoor door ons aangeleverde informatie met het overzicht van aanwezige paardenpaden in de provincie, verwerkt in Geo-Point Utrecht, geeft daarvoor alle benodigde informatie.

 

Onderdeel van de Omgevingsvisie is het project PRenT, Project Recreatie en Toerisme. In de werkgroep Basisinfrastructuur hebben we uit gedragen van we vinden dat paardrijden zodanig aanwezig is in de provincie Utrecht, dat er meer aandacht voor moet komen. Dit kan zijn door paardrijden als recreatieve vorm te herkennen, het Routebureau Utrecht de opdracht te geven om deze recreatieve vorm op te nemen in het programma (naast fietsen, wandelen en varen) en ervoor te zorgen dat ook gemeenten aandacht krijgen voor menners en ruiters. 

De aanbevelingen van de werkgroepen binnen het PRenT worden overhandigd aan de provincie.

 

Een ander onderdeel van de Omgevingsvisie is zonering. Staatsbosbeheer legt het hier uit. Ook hier hebben wij input aan geleverd, dit is een project wat onze aandacht heeft omdat wij het paardenpadennetwerk in stand willen houden.

Zonering is in het kort het aangeven van (recreatief) drukke en rustige (natuur) plekken. Door paden weg te halen over te verleggen, worden meer rustige gebieden gecreëerd en wordt drukte in andere gebieden geconcentreerd. 


Voorontwerp bestemmingsplan Paleis Soestdijk

 

15 oktober 2020

 

Bij het lezen van het voorontwerp bleek dat er woningbouw gepleegd zou gaan worden op het paardenpad wat door het Paardenbos te Baarn loopt. Dit pad loopt tussen knooppunt 29 en 30 op terrein van Staatsbosbeheer.

 

Daar wilde we meer over weten, dus hebben we een bezwaarschrift ingediend. Deze is in behandeling genomen, het wachten is op een reactie. Ook hebben we ruiters kunnen inlichten die gebruik maken van dit pad, waardoor zij ook een bezwaar hebben ingediend.

 

We zijn ervan overtuigd dat we met Staatsbosbeheer tot een oplossing kunnen komen om deze verbindende route te verleggen. Echter moet er op voorhand, in het bestemmingsplan, wel benoemd worden dat dit probleem opgelost dient te worden.

Ook het aanpassen van de N221 ter hoogte van het paleis brengt mogelijk problemen voor ruiters en menners mee. In het Mobiliteitsonderzoek komen paarden niet naar voren als gebruikers, dus lijkt het erop alsof deze over het hoofd zijn gezien. Ook dit hebben we benoemd in ons bezwaar. 

 

Het loont dus om bestemmingsplannen door te lezen, mocht je er lucht van krijgen!

 


 

Bijna driekwart boswachters en groene boa’s ziet nadelig effect van toegenomen recreatiedrukte op de natuur

 

maandag 07 september 2020 

 

Vanavond een interessant en actueel onderwerp op tv, de Monitor:

"Loopt de recreatiedrukte niet de spuigaten uit? En wat doet die drukte met de toch al kwetsbare natuurgebieden? Van wie is die natuur eigenlijk?"

 

Hier valt de uitzending 'Van wie is de natuur eigenlijk?' van de Monitor te vinden


Paden update te Leersum 3 september 2020


Er is een mooi nieuw pad gemaakt door Staatsbosbeheer, wat de knooppunten 88 en 74 heeft gekregen! De paardenpaden over de Utrechtse Baan en onderlangs het Leersumse Veld (kp 84-89-88) blijven.

Samen met Staatsbosbeheer hebben vrijwilligers het nieuwe pad vrijgemaakt. Staatsbosbeheer heeft markering neergezet en zo is er nog mooi een lus te rijden. 


Zie kaartje voor de nieuwe situatie, deze paden staan ook op Ruiterenenmennen.nl. Waar je wel en niet kan komen te paard is in het veld duidelijk aangegeven.

 

De omleidingsroute te Zuylenstein die was aangelegd vanwege de bosbouw is verwijderd en dus vervallen, te paard mag je hier niet meer komen.





Minigids Bit zomer 2020

 

Met foto van de Soesterduinen op de voorpagina en kort interview over de Werkdagen.

 

Tekst interview:

 

Ieder gebied heeft zijn eigen charme.

 

Marjolein van Unen is regioconsulent bij de KNHS en controleert op de rug van haar Quarter Horse hoe de paden op de Utrechtse Heuvelrug erbij liggen.

"Samen met mijn paard maak ik al jaren ritten over de Utrechtse Heuvelrug. Ik ken een groot deel van het gebied daardoor goed. In totaal ligt hier zo'n 400 kilometer aan paden en ieder gebiedje heeft zijn eigen charme. Je komt er flinke klimmen tegen en mooie boslaantjes, maar ook bredere zandpaden waar je even lekker kunt gaan; de afwisseling maakt het rijden hier zo leuk. Het verschil met de Veluwe is dat het hier drukker is en dat je af en toe een weg over moet steken. Als ik voor buitenrijden.nl informatie doorgeef over de ruiterpaden kijk ik met andere ogen naar mijn gebied. Punten die spannend kunnen zijn, zoals een fietstunnel of een gevaarlijke kruising, geef ik door. Ook zijn op de Heuvelrug bijna overal knooppunten geplaatst een aantal jaar geleden. Ik hoop dat steeds meer mensen hierdoor met een comfortabeler gevoel kunnen buitenrijden."


MTB Utrechtse Heuvelrug plaatst watertappunten

 

7-3-2020

 

We hebben twee watertappunten in gebruik genomen op de MTB-route Amerongen. De ene bij de oversteek van de Bergweg bij het dierenasiel en de andere Groene Entree aan de Burgwal bij de officiële parkeerplaats. Dorstige MTB-ers kunnen daar hun bidon bijvullen met heel gewoon kraanwater.
Deze tappunten worden aangeboden door MTB Heuvelrug, ze zijn bekostigd door jullie zelf, dus alle vignethouders samen, en zijn bedoeld voor elk mens en dier dat passeert, dus ook een wandelaar, (race-)fietser, ruiter, paard, hond etc.

We gaan proberen ze de komende jaren ook op andere UHR-routes te laten plaatsen. Met dank aan VitensGemeente Utrechtse HeuvelrugStaatsbosbeheerJoin The Pipe AmsterdamAntonides Infrawerken BV en Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug


Waarom deze plekken? We zijn afhankelijk van de aanwezigheid van een waterleiding, toestemming van de grondeigenaar en van de gemeente en er moeten fietsers langskomen.


MTB Track in Den Treek

 

Per april 2020 gaat de MTB Track op het landgoed open. Constateer je een knelpunt, laat het weten bij Den Treek zodat ze dit kunnen oplossen.

 

Voor de route van de track, kijk op deze link


Eind 2019 is in opdracht van het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug een onderzoek gedaan onder de gebruikers van de paardenpaden. De stichting Ruiteren en Mennen Utrechtse Heuvelrug is betrokken bij het onderzoek, omdat zij in de werkgroep 'Gebruikersbijdragen Ruiters en Menners' zitten. Deze werkgroep richt zich op het behouden van de paardenpaden op de Utrechtse Heuvelrug en een structurele oplossing om de paden te onderhouden.

 

Het gebruikersonderzoek was nodig om meer inzicht te krijgen in het aantal gebruikers en hun gebruik: ruiters en/of menners en frequentie, welke gebieden en welke belasting van de paden.

 

Feitjes:

- In totaal is de enquete bijna 1.100 keer ingevuld. Daarvan waren 161 respondenten menner, daarvan reden er 98 ook paard.

- In 1013 reacties zijn 55 plaatsen genoemd waar de paarden zijn gehuisvest. 

- 43% rijdt meestal alleen

- 70-80 % rijdt of ment 1 x per week of vaker buiten

- Een behoorlijk aantal van de respondenten heeft geen idee welke afstand wordt afgelegd. Naar schatting rijdt/ment de helft van de wekelijkse gebruikers 5 - 10 km en de andere helft 10 - 20 km.


14 oktober 2019 - Den Treek Henschoten
Mountainbiketracé op het landgoed in ontwikkeling

Momenteel wordt gewerkt aan een klein netwerk aan mountainbikeroutes op het landgoed. Dit netwerk zal aansluiten op de andere MTB-routes op de Heuvelrug. Hiermee ontstaat een aan een geknoopt tracé van 180 kilometer. Tot de aanleg van een klein netwerk op het landgoed is besloten om de natuur en het wild op het landgoed meer rust te bieden. Maar bovenal komt een gescheiden mountainbiketracé de veiligheid van de verschillende groepen bezoekers ten goede. De laatste jaren ontstaan er steeds vaker conflicten tussen mountainbikers, wandelaars en ruiters.
Het landgoed heeft een deskundige in de hand genomen die advies geeft over de aan te leggen parkoersen. Naar verwachting zal in het najaar van 2019 gestart worden met de aanleg van het nieuwe tracé. Over de aanschaf van een vignet en over de kosten daarvan bestaat nog geen duidelijkheid.

Uitbreiding deelnemers Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug

 

30 september 2019

 

Artikel uit het AD

 

 

 

Nieuwe stichting NP Utrechtse Heuvelrug een feit

12-11-2019 

 

Op 25 september hebben 11 partijen hun ‘Deelnemersovereenkomst’ met het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug ondertekend. De ondertekening is een direct gevolg van de nieuwe governance voor de organisatie achter het Nationaal Park, de Stichting Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug.

 

De 11 partijen zijn overheden en terreinbeherende organisaties: de gemeenten De Bilt, Baarn, Leusden, Soest, Utrechtse Heuvelrug, Rhenen en Zeist, de provincie Utrecht, Natuurmonumenten, het Utrechts Landschap en Staatsbosbeheer. Deelname van de gemeenten Baarn, Soest en De Bilt is nieuw en daarmee is het nationaal park een flink stuk uitgebreid naar het noorden. Helemaal officieel wordt die uitbreiding pas als ook de minister daar een handtekening onder heeft gezet. Die aanvraag bereiden we de komende jaren voor.

 

 Naast de kern van deelnemers aan het Nationaal Park zijn ook andere organisaties, bewoners, en bedrijven nodig om van het nationaal park een succes te maken. Iedereen kan een bijdrage leveren. Behoud en ontwikkeling van natuur, landschap en erfgoed op de Heuvelrug lukt alleen als we daar samen onze schouders onder zetten.

 


21 september 2019 Test VRI tunneltje Traay te Driebergen

 

Vanmorgen een geslaagde proef gedaan met Gemeente Utrechtse Heuvelrug en Manege Den Toom in Driebergen. Bij het Traay tunneltje komt volgend jaar rond deze tijd een verkeersregelinstallatie (VRI, stoplichten), ook voor paarden 👍

In samenwerking met de gemeente wordt de VRI ook ingeregeld voor paarden! Dus er komen aparte drukknoppen, stoplichten en opstelplaats voor paarden. Deze gaan op de eenbaansweg oversteken, waarbij het autoverkeer stilstaat. Fietsers krijgen een waarschuwingslamp in de tunnel. En nog meer technische snufjes zijn mogelijk, daar gaat de gemeente mee aan de slag.

 

We zijn blij dat er aan de paarden wordt gedacht en dat ze worden meegenomen in de wegaanpassing! De VRI wordt na passage van de Vuelta geplaatst, welke augustus 2020 door de tunnel heen gaat. Daarna wordt het fietspad verbreed en de weg aangepast.

 

 

De KNHS Regio Utrecht heeft een vlog gemaakt van de test: https://www.facebook.com/knhs.utrecht/videos/384913405517685/




Werkzaamheden in 2019 op Landgoed Eyckenstein (Maartensdijk - Lage Vuursche)

 

Vanaf eind juli tot ergens in november 2019 vinden er stevige natuurwerkzaamheden plaat op het landgoed.

11,5 ha landbouwgrond, tussen Lage Vuursche en Hollandsche Rading wordt omgevormd naar open natuurbeheer. Hiervoor moet o.a. een behoorlijk daal van te bovenlaag met veel meststoffen verwijderd worden. Daarnaast wordt 9 ha extra heide terug gebracht. Ook dit heeft tijdelijk een behoorlijke ingreep (zie ook  eerdere nieuwsbrieven van Landgoed Eyckenstein en ook de komende)

 

Voor de paardenpaden betekent dit dat de route 76-46 en 48-46 deels niet gebruik kunnen worden en indien nodig voor de veiligheid ruiters tijdelijk afgesloten zullen zijn.

Daarnaast zal er op de route 76-19 veel gerij zijn met zwaar verkeer.

 

Na uitvoer worden de ruiterroutes weer terug gebracht in de oorspronkelijke staat.

Voor de website en huidige stand van zaken, kijk op de website van het landgoed.


Nieuwsbrief 8, Juni 2019, Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug.

Zie link

 

Een item in onderstaande nieuwsbrief gaat over het overleg met het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug, provincie, de terreineigenaren en ons over het behoud van de paardenpaden.

 

Het NPUH wil mogelijk een vignetsysteem invoeren om de terreineigenaren binnen het park de paden open te laten houden, over de invulling hiervan zijn we al enige tijd over in overleg. Bijvoorbeeld dekt het vignet alleen de basiskosten van onderhoud of meer en kan je met vrijwilligen je vignet terug verdienen. En liever 1 vignet voor de hele Heuvelrug als weer eentje erbij! 

 

Het NPUH gaat uiteindelijk de hele Heuvelrug beslaan, dus iedereen krijgt ermee te maken. We willen tot een bruikbare oplossing komen, evenals de terreineigenaren want paarden zijn al jaren welkome gebruikers en blijven welkom wat hun betreft 👍

 

De tekst uit de nieuwsbrief:

 

Gebruikersbijdragen ruiters en menners NPUH

Bij de provincie Utrecht is projectleider Annet van Biezen aan de slag gegaan met een doorstart voor het project ruitervignet. Vooralsnog is de inzet een combinatie van een betaald ruitervignet en de inzet van vrijwilligers. Dit om op die manier het door de KNHS gerealiseerde knooppuntennetwerk van ruiterpaden op de Utrechtse Heuvelrug open te kunnen houden.

In een startbijeenkomst in mei hebben Staatsbosbeheer, het Utrechts Landschap, Natuurmonumenten, het UPG, de gemeente Soest en de Koninklijke Nederlandse Hippische Sportfederatie (KNHS) zich gecommitteerd om met elkaar te komen tot gebruikersbijdragen van ruiters en menners in het Nationaal Park.

Graag betrekken deze partijen daarbij ook andere eigenaren (particulieren) en de Federatie van Nederlandse Ruitersportcentra (FNRS). “De MTB-ers vormen hierbij een goed voorbeeld. Doel is om tot een systeem te komen dat recht doet aan de belangen van zowel de terreineigenaren als de gebruikers (die te gast zijn) als de hippische ondernemers”, aldus de projectleider. Er wordt toegewerkt naar een principebesluit hierover medio 2020.

 


https://baarnschecourant.nl/lokaal/bosgebruikers-werken-samen-om-begrip-te-kweken-voor-elkaars-hobby-607980

 

Bosgebruikers werken samen om begrip te kweken voor elkaars hobby

19-06-2019, 07:33 Christine Schut

LAGE VUURSCHE 

,,Er zijn nu zoveel verschillende recreanten op de Vuursche, die zitten elkaar weleens in de weg. Om meer begrip voor elkaar te kweken, gaan we gezamenlijk werkzaamheden verrichten op de terreinen van Staatsbosbeheer." Boswachter publiek Paul Suurmond is blij met de ongeveer 35 vrijwilligers die zaterdag snoeiwerkzaamheden hebben verricht bij camping De Zeven Linden en Bosbad De Vuursche. Onder de vrijwilligers vooral ruiters en mountainbikers.

In de bossen van Lage Vuursche recreëren wandelaars, fietsers, ruiters en mountainbikers naast en door elkaar. Dat leidt soms tot conflicten, vooral op kruisingen en dan met name tussen ruiters en mountainbikers. ,,Mountainbikers hebben geen idee hoe het is op de rug van een paard te zitten en ruiters weten niet goed wat mountainbiken inhoudt. Daarom leek het ons leuk en goed om met de verschillende recreantengroepen klussen te gaan doen", legt Suurmond uit. Zaterdag was de eerste keer dat zoveel vrijwilligers aan de slag gingen.

 

Bijkomend voordeel is, dat werkzaamheden nu door vrijwilligers worden gedaan. ,,Staatsbosbeheer valt niet meer onder de rijksoverheid, maar onder de twaalf provincies. Die geven 33 euro per jaar per hectare grond voor onderhoud en dergelijke. Dan weet je al dat dat niet veel geld is. Ergens een paaltje plaatsen kost al meer. Daarom vragen we tegenwoordig maneges en dergelijke om een steentje bij te dragen. Als er bijvoorbeeld een boom over een ruiterpad is gevallen, werd Staatsbosbeheer gebeld. Wij ruimden die boom dan op. Nu vragen we de maneges dat te doen. Ze mogen de ruiterpaden een beetje zien als hun eigendom. Ze krijgen van ons bijvoorbeeld ook toestemming met voertuigen het bos te betreden om de paden te onderhouden."

Overigens is met de mountainbikers ook gekeken naar gevaarlijke kruisingen in de bossen.

 

Marjolein van Unen is regioconsulent bij hippische sportbond KNHS. ,,Wij organiseren in de regio vaker werkdagen om de paden vrij te houden. We helpen de terreineigenaren met het onderhoud omdat we het leuk vinden om te doen en wij als ruiters weten welke eisen we aan de paden stellen. Hoe breed ze moeten zijn bijvoorbeeld. Het is een win-win situatie." Volgens Van Unen geeft de boswachter wel spelregels met wat wel en niet mag. ,,Het is ook goed dit onderhoud samen te doen met de mountainbikers. De recreatiedruk in de bossen in Baarn is vrij hoog. Er zijn ruim veertig kruisingen van ruiter- en mountainbikepaden. Door samen te werken, kweken we meer begrip voor elkaar."

 

Cornelis Vriend is van de Stichting MTB Utrechtse Heuvelrug. ,,Vorig jaar hebben we voor het eerst samengewerkt met ruiters. Dat is goed bevallen. Wij realiseren ons als mountainbikers bijvoorbeeld niet dat paarden geen rem hebben. Daarom moeten we ze voor laten gaan. We zien paarden vaak laat. Als wij hard komen aanrijden, schrikken de dieren daar van en kunnen ze op hol slaan. Op plekken waar paarden en mtb's elkaar kruisen, plaatsen we borden om gebruikers te wijzen op elkaars aanwezigheid."



 

Geld Staatsbosbeheer is op, ruiters aan de slag met onderhoud ruiterpaden

 

AD Utrecht, 7-5-2019

 

Ruiters die gebruikmaken van de ruiterpaden in de Zeister Bossen moeten zelf voor het onderhoud zorgen. Staatsbosbeheer heeft door het hele bos pamfletten aan de routepaaltjes gehangen met een oproep mee te doen aan een onderhoudsdag. Blijven vrijwilligers uit dan zijn er volgend jaar geen ruiterpaden meer, zo valt er te lezen op de pamfletten.

 

Stal Schaerweijde aan de Weg Naar Heibergen ligt pal aan de A28 in Zeist. De ruiters maken vanuit Stal Schaerweijde veel gebruik van de ruiterpaden door de naastgelegen bossen. Ruiters van Stal Schaerweijde  hebben vorig jaar nog meegedaan aan een vrijwilligersdag. 

Ook toen deed Staatsbosbeheer de oproep ook om een handje mee te helpen. Maar vorig jaar werd er nog niet vermeld dat er in 2020 geen ruiterpaden meer zouden zijn als er niet werd meegedaan aan de vrijwilligersdag, een boodschap die Staatsbosbeheer nu dus wel heeft.

 

Vrijwilligers krijgen door Staatsbosbeheer een stuk van een route aangewezen en halen overhangende takken en struiken weg. Met een door Staatsbosbeheer beschikbaar gestelde tractor wordt het pad vervolgens geëgaliseerd. Ook wordt er voor gezorgd dat de routepaaltjes goed zichtbaar zijn.

De oproep vanuit Staatsbosbeheer is niet gedaan vanuit gemakzucht, maar vanuit noodzaak, zo blijkt uit een reactie van Staatsbosbeheer. „Het natuurbeleid is overgeheveld van het Rijk naar de provincie. Staatsbosbeheer is daardoor ook flink gekort op het budget. Daardoor is er geen geld meer voor het onderhoud van bijvoorbeeld de ruiterpaden”, aldus een woordvoerder.

 

Mountainbikers 

Mountainbikers werden al eerder geconfronteerd met hetzelfde probleem: óf zelf de routes onderhouden, óf straks geen mountainbikeroutes meer over de Utrechtse Heuvelrug. „Staatsbosbeheer heeft met heel veel verenigingen al overeenkomsten gesloten voor het onderhoud van de routes”, aldus de woordvoerder. 

Op de Utrechtse Heuvelrug worden al natuurwerkdagen gehouden door de mountainbikeverenigingen waarbij de routes worden onderhouden. Jaarlijks zijn er volgens Staatsbosbeheer zo’n vijfhonderd vrijwilligers aan het werk om de mountainbikeroutes te onderhouden. Het ruiternetwerk is iets minder uitgebreid, maar er zijn ook veel minder ruiters beschikbaar om dat netwerk te onderhouden.

Staatsbosbeheer heeft een initiatief in het leven geroepen om een stukje ruiterpad te ‘adopteren’ en te onderhouden. Op de pamfletten wordt dat ook genoemd. Staatsbosbeheer heeft zichzelf tot 1 januari 2020 gegeven om met een oplossing voor het onderhoud te komen. Zijn er onvoldoende vrijwilligers die de ruiterpaden willen en kunnen onderhouden, dan zullen bepaalde trajecten worden afgesloten. Welke dat zijn, is nog onduidelijk.


RTV Utrecht, dinsdag 26 maart 2019            

 

Brunner: "Wees voorzichtig met paarden in het verkeer"

 

 

SOEST - Vrachtwagens, sportauto's, schepen ... Edo is dol op alles wat beweegt. Hoe sneller, hoe beter. Maar vandaag houdt hij het bij een schamele 2PK: hij gaat in Soest de weg op met paard en wagen!

Aan rijden met een paard is in het verkeer niet zoveel anders dan aan rijden met ieder ander voortuig. Ruiters en menners zijn 'gewoon' bestuurder, met dezelfde voorrangsregels als voor fietsers, bromfietsers en automobilisten: Rechts heeft voorrang. Is er een ruiterpad? Dan moeten ze dat gebruiken. Is het er niet? Dan moet het paard gewoon de rijbaan op. Op voetpaden, stoepen, fietspaden en fietsstroken mag je niet komen, ook niet als je naast je paard loopt.

"RUST IS ZO BELANGRIJK"

Marieke Hilhorst heeft een menschool in Soest. Ze traint mensen in het rijden met paard en wagen. "Ik begeleid de paarden en hun menners, maar paarden leren vooral van élkaar hoe ze voor een wagen moeten lopen", vertelt Marieke. "Een onervaren paard span ik voor de kar met een ervaren wat ouder paard ernaast. Als het oude paard niet schrikt van een situatie, zal de nieuweling het ook voor lief nemen. Rust bij paard en ruiter is echt heel belangrijk."

VLUCHTGEDRAG

Gelukkig gebeuren er relatief weinig ongelukken met paarden in het vekeer. "Áls het mis gaat", zegt Marieke, "is dat vooral op drukke provinciale wegen waar de weg een ruiterpad kruist. Precies op de plaatsten waar mensen elkaar niet verwachten. Op rustige wegen gaat het vrijwel altijd goed." Toch vinden veel automobilisten een paard op de weg best eng. Dat snapt Marieke wel: "Paarden zijn kuddedieren met fors vluchtgedrag. Als ze iets engs zien, willen ze weg. Belangrijk is dus dat je in de auto paarden de ruimte geeft. Kijk goed naar ze, doe rustig en laat ze voor gaan. Zo voorkom je problemen."

 

Voor video, zie deze link naar site RTV Utrecht

 



Gaat de Veluwe op slot? Natuurbeheerders worstelen met belangen.

 

De Veluwse natuur heeft meer rust en bescherming nodig, vindt de provincie Gelderland. Daarom zijn plekken in het bos die nu nog toegankelijk zijn voor het publiek, dat in de toekomst mogelijk niet meer. Gaat de Veluwe op slot?   


Onderhoud ruiterpaden: Over noodzaak bij Staatsbosbeheer en de rol van de KNHS

 

Geplaatst op 10 oktober 2018 in Buitenrijden en KNHS , zie link 

 

Waar in het verleden het onderhoud van ruiterpaden door Staatsbosbeheer zelf werd verzorgd in hun gebieden, ligt dat tegenwoordig duidelijk anders. Willen ruiters gebruik blijven maken van bestaande routes, zullen de handen uit de mouwen moeten worden gestoken. Anders gaan de routes op slot. Dat is de duidelijke boodschap van Joanie van Esch van Staatsbosbeheer. Het is vijf voor twaalf, maar gelukkig zijn er al mooie voorbeelden van lopende projecten, waar ook de KNHS bij betrokken is. We spraken over deze kwestie met de recreatieadviseur en het landelijke aanspreekpunt voor ruiters bij Staatsbosbeheer. Vermoedelijk gaan de meeste ruiters er nog vanuit dat Staatsbosbeheer het onderhoud wel regelt in de bossen. Maar waarom is dat niet meer?

 

‘Heel veel mensen hebben geen weet van de veranderde situatie. Het heeft ermee te maken dat het natuurbeleid is overgeheveld van het Rijk naar de provincies. Daarmee is ook het geld dat Staatsbosbeheer kreeg voor beheer en onderhoud van recreatievoorzieningen naar de provincie gegaan. Onderaan de streep komt het erop neer dat we in totaal 70% zijn gekort op ons budget. Dat is zeer serieus.

‘Toch houden we voor heel veel gebieden wel een ambitie. Van die gebieden wordt veel gebruik gemaakt, dus daar ga je niet zomaar alle recreatievoorzieningen schrappen. We focussen ons echter met name op het wandelen en het fietsen. Enerzijds omdat het veruit onze grootste gebruikersgroepen zijn. We hebben bezoekersonderzoeken uitgezet in allerlei gebieden en daaruit blijkt dat in de meeste gebieden 60 tot 80% komt om te wandelen en ongeveer 40% komt om te fietsen. Als je het dan hebt over paardrijden, gaat dat van niks tot maximaal 3%. Dat is dus een veel kleinere groep. Daarnaast is de openstellingsbijdrage van de provincies, oftewel de overgebleven subsidiëring voor beheer en onderhoud, eigenlijk alleen bestemd voor wandelen en fietsen.’

Kortom er blijft niks over voor de ruiters?

‘Nee, als je het heel sec zou bekijken, zou je zeggen er is niks voor de ruiters. Dat is de reden dat we momenteel kijken naar alle plusvoorzieningen, oftewel alle voorzieningen waar de openstellingsbijdrage geen dekking voor geeft. Hoe kunnen we het anders financieren of organiseren? Dus niet rücksichtslos schrappen, maar kijken of we iets samen met de gebruikers kunnen doen. Een heel mooi voorbeeld zijn de MTB-routes in onze terreinen. Daar zijn eigenlijk de mountainbikeverenigingen van begin af aan bijna overal bij betrokken geweest. Inmiddels worden praktisch alle routes onderhouden door de verenigingen zelf. Wij sluiten een overeenkomst met hen af en zij mogen die routes op hun kosten aanleggen en verzorgen ook het onderhoud. Die verenigingen hebben vaak een lokaal netwerk, bijvoorbeeld een plaatselijke fietsenhandelaar, en die doneren dan om het onderhoud mede in stand te houden. Tot nu toe functioneert dat goed.’

Met de moutainbikers lijkt het dus goed te werken. Hoe loopt dit traject met de ruiters?

‘Een vraag die voor ons volgde was, hoe om te gaan met de ruiterpaden die in onze gebieden liggen? Ook dit is een relatief kleine groep en in sommige gebieden liggen wel heel veel ruiterpaden. Dan moet je serieus kijken of dat overeenkomt met de vraag. Zijn er wel voldoende ruiters in de omgeving die daar gebruik van maken? Er zijn gesprekken geweest met de KNHS en daar is onder meer het project ‘Adopteer je bos’ uitgekomen. Wat we merkten is dat ruiters niet zo genegen zijn om zich te verenigen, zoals je ziet bij de MTB-verenigingen. Met de ruiters moeten we dit dus anders organiseren en naar het zich laat aanzien zal dat meer gebeuren aan de hand van natuurwerkdagen. Deelnemers hieraan krijgen dan een aantal keer per jaar een soort oproep om te helpen bij het onderhoud van de ruiterpaden. Dergelijke dagen zijn dit jaar geweest in Dwingelderveld en op de Hondsrug. Overigens noemen de boswachters het project daar liever ‘Adopteer je route’. Je adopteert immers niet een heel bos, maar bekommert je om een specifieke route. Daar zijn best wat mensen op af gekomen. Ik heb van de boswachter van Dwingelderveld begrepen dat de mensen met een gebruikersgroep op social media werken en dat op die wijze allerlei ruiters uit de omgeving worden gemobiliseerd.’

Wat houdt dat onderhoud concreet in?

‘Waar je naartoe wil, is dat de paden echt onderhouden worden. Dan moet je denken aan snoeien, gaten vullen, het vlaktrekken en de paaltjes goed zetten of zichtbaar maken. Dat alles zodat het ruiterpad goed begaan blijft. Het hoeft natuurlijk geen geplaveid pad te zijn. Het blijft wel rijden in de natuur, maar een situatie moet ook niet gevaarlijk zijn. Veiligheid staat wel voorop. En als je dit drie tot vier keer per jaar kunt organiseren, kunnen we voor ruiters de paden blijven aanbieden in onze gebieden. Maar op het moment dat de omgeving helemaal niet genegen is om te helpen zullen we uiteindelijk ruiterpaden moeten opheffen. Als we dit niet samen kunnen doen, is er blijkbaar ook geen behoefte aan of vraag naar.’

Maar dan moeten mensen zich wel eerst bewust zijn van de huidige situatie.

‘Ja, het waarom moeten wij natuurlijk heel duidelijk vertellen. En als je dat verhaal vertelt, -zo heb ik een keer in Zuid-Limburg hierover een presentatie gegeven-, snappen de mensen het goed. Staatsbosbeheer doet dit niet omdat ze geen ruiters meer in haar gebieden wil. Nee, wij hebben hier geen financiering meer voor. Dat is niet leuk bij iets wat je altijd hebt aangeboden, maar als je 70% minder salaris krijgt, zul je keuzes moeten maken.’

Gebeurt het onderhoud in nauwe samenwerking met Staatsbosbeheer of is het vooral aan de mensen zelf?

‘De mensen doen het onderhoud zelf, maar je maakt er samen wel een leuke dag van. De boswachter is erbij en er worden afspraken gemaakt wat er gaat gebeuren. We hebben een FSC keurmerk voor onze bossen en daarmee moet je ook voor het werken in de bossen aan allerlei voorwaarden voldoen. Daar moet wel rekening mee gehouden worden.

‘Belangrijk is dat je een initiatiefnemer hebt die dat alles richting de vrijwilligers coördineert. Op de Hondsrug was dat een grote manege. Die mensen willen daar tijd en energie in stoppen om zo’n dag te organiseren. Met dat in het achterhoofd heb ik nu in Brabant overleg met de KNHS en de regioconsulenten om ‘Adopteer je bos’, of beter ‘Adopteer je route’ uit te rollen. We kijken graag of de KNHS-regioconsulenten hier een rol in kunnen spelen.’

En als iemand dit in een bepaald gebied wil oppakken kan hij of zij zich melden bij Staatsbosbeheer of bij de KNHS?

‘Ja, beide opties. Vanuit Staatsbosbeheer kan dat via de boswachter van het gebied. Die kunnen op onze website worden gevonden. De KNHS speelt hier ook een belangrijke rol. Ik stem het nodige af met Wilma Plaisier (projectmedewerker recreatiesport bij de KNHS, red.) en er is contact met de regioconsulenten. Veel gebeurt ook lokaal. Dat zie je in Dwingelderveld. Daar loopt het allemaal via die gebruikersgroep en niet iedereen die hieraan deelneemt, is lid van de KNHS. Het spreekt wel voor zich dat de KNHS als overkoepelende organisatie een belang heeft bij de activiteiten om de routes open te houden. We hebben een goede samenwerking met de KNHS en dat werkt prettig. Het verhaal waarom hier een noodzaak is, moet wel goed verteld worden. Nogmaals, het is niet omdat we niet willen, we kunnen niet anders.’

Kan er nog wat vanuit de provincies gebeuren?

‘Dat is vooral een politiek verhaal. Ook daarin zal de KNHS een rol kunnen spelen door zich op de politiek te richten. Ik weet dat in Zuid-Holland een motie of een besluit is aangenomen, waarin staat dat drie miljoen euro wordt vrijgemaakt voor ruiterroutes.’

Wanneer moet het onderhoud in een gebied geregeld zijn voordat Staatsbosbeheer routes gaat afsluiten?

‘We hebben als deadline 1 januari 2020 in ons achterhoofd. Dan moeten we weten in welke gebieden dit allemaal gaat lukken.’

‘Rijden in de natuur is geen recht, maar een gunst’

KNHS-regioconsulent Jaap van den Ende is een van die initiatiefnemers, waaraan Joanie van Esch refereert. Van den Ende is nauw betrokken bij het onderhoud van de paden in het gebied rondom Kootwijk, al blijft hij zelf bescheiden over zijn rol. ‘Het is natuurlijk een gezamenlijk verhaal en een gezamenlijk belang’, aldus Van den Ende. ‘Alleen, als iedereen naar elkaar blijft kijken, gebeurt er natuurlijk niks. Dus zijn er mensen die op een gegeven moment wat meer doen dan anderen.’

Creatieve ingeving

Het rijden in het afwisselende natuurgebied rondom Kootwijk in de Midden Veluwe gaat de regioconsulent duidelijk aan het hart: ‘Je hebt hier ongeveer 150 kilometer aan paardenpaden zonder dat je wegen kruist. Als je er woont en je bent zelf gebruiker van die paden, wil je dat dit alles zo mooi mogelijk blijft. Ik merkte op den duur dat er bij Staatsbosbeheer minder aandacht was voor de paardenpaden en heb toen een boswachter aangesproken. Duidelijk werd dat er maar een beperkte pot met geld was en de boswachter ook niet wist hoe hij dat met de paardenpaden moest oplossen. Ik heb toen voorgesteld om samen de paden af te gaan en te kijken naar de situaties ter plaatse.’ Aldus geschiedde. Van den Ende ging op pad met de boswachter en er volgde een creatieve ingeving. ‘Het idee ontstond om, als er dan toch geen geld was voor onderhoud, de bredere ruiterpaden langzaamaan een beetje dicht te laten groeien tot ruitersporen en de naastgelegen weg, zeg maar het zandpad van Staatsbosbeheer, te gebruiken als menroute. Dat bleek een mogelijkheid en het was fijn dat de boswachter hierin meedacht.’

Van den Ende attendeerde ook de ondernemersvereniging van Kootwijk op de situatie. Hij vertelt: ‘Er ontstond ook een initiatief vanuit het Van der Valk hotel De Cantharel, dat aan het gebied zit. Die kwamen met het idee om bordjes te plaatsen overeenkomstig met het bestaande knooppuntensysteem, zoals dat met nummertjes op kaarten stond weergegeven. Dat was akkoord voor Staatsbosbeheer. Het hele gebied is dus nu voorzien van knooppuntenindicaties, waardoor het prachtig is om er te rijden.’

Andermans terrein

Al deze acties werden duidelijk gewaardeerd, maar het reguliere onderhoud voor de langere termijn bleef een probleem. Als dit niet door de mensen zelf gedaan ging worden, moesten de routes alsnog dicht. Van den Ende: ‘We hebben gesproken met de ondernemersvereniging en met Staatsbosbeheer. Er zijn nog wat juridische, formele hobbels te nemen, maar we hebben gezegd: “Laten we samen met de ondernemersvereniging alvast gewoon beginnen.” Zij hebben veel gebruikers uit Kootwijk uitgenodigd en we gaan het eenvoudige snoeiwerk en veiligheidsinspecties naar bomen die dreigen om te vallen oppakken. Er komt een opsnoeidag in het najaar, waarvoor iedereen wordt uitgenodigd. We mogen dan de keet van Staatsbosbeheer, met zagen, scheppen en dat soort dingen, lenen. Er kunnen 65 mensen aan het werk gehouden worden en we kijken of we na afloop nog iets gezelligs met zijn allen kunnen doen, zoals een barbecue. Op deze wijze proberen we het hele gebied te behouden.’

De KNHS-regioconsulent erkent dat er bij een project als dit creativiteit en flexibiliteit nodig is aan beide kanten. Hij zegt: ‘Ruiters zullen moeten beseffen dat rijden in de natuur geen recht is, maar een gunst. Houd er rekening mee dat je op andermans terrein rijdt en dat er best wat tegenover mag staan als je er niet voor hoeft te betalen en in het gebied woont. Als je een keer een middag helpt snoeien zijn de paardenpaden weer voor een hele tijd in orde.’

Zelf meehelpen?

Wil je zelf de handen uit de mouwen steken en helpen bij het onderhoud van ruiter- en menpaden bij jou in de buurt? Kijk dan op www.knhs.nl/adopteerjeroute om te zien welke initiatieven er bij jou in de buurt zijn om de ruiter- en menpaden te onderhouden. 

Met "Adopteer je route" help jij mee in jouw favoriete buitenrijgebied. Of een ander gebied, dat mag natuurlijk ook! Het kost je geen geld, alleen een beetje tijd. Per provincie brengen we voor je in kaart welke initiatieven er zijn, Daar staat precies omschreven hoe jij kunt meehelpen. Jeuken je handen en wil je meer doen, dan mag dat natuurlijk ook. Graag zelfs! Misschien kun je meehelpen om lokale initiatieven een groter platform te geven en er nog meer mensen bij te betrekken! Dus: adopteer je route en help de paardensport - en jezelf!



HV Polo heeft in samenwerking met de KNHS een serie 'Mooiste ruiterpaden van Nederland' gemaakt. Links naar site HV Polo

 



Reportage Natuur Volkskrant.nl

 

Betalen voor natuur zit niet in onze natuur

 

Bron

 

Willen we betalen voor de natuur? In de Biesbosch viel die suggestie verkeerd. Maar natuurbeheer kost wel veel geld.


Beleidsplan NP Utrechtse Heuvelrug: Samenwerkingsagenda 2019-2020

 

In januari 2018 hebben 17 partijen de Samenwerkingsagenda Nationaal Park Heuvelrug 2019-2020 ondertekend. In deze agenda beschrijven zij hun gezamenlijke ambities en activiteiten voor de komende jaren. Deze agenda is tot stand gekomen na een breed proces met tal van organisaties en betrokkenen die de natuur, het landschap en het erfgoed op de Heuvelrug een warm hart toedragen. De Samenwerkingsagenda is een dynamisch document. Dat betekent dat de partners regelmatig bekijken waar aanscherping of aanpassing aan de orde is.

 

De overkoepelende ambitie is meer natuur, meer geld voor natuur en meer draagvlak voor natuur. De gebiedspartijen willen een beweging op gang brengen van mensen die zich hiervoor inzetten. Daarbinnen hebben we de volgende 6 ambities: 

Ambitie 1: Natuur, landschap en cultuurhistorie

Ambitie 2: Beleving en toegankelijkheid vergroten

Ambitie 3: Toezicht en handhaving: effectief en efficiënt

Ambitie 4: Merkversterking

Ambitie 5: Groeiende economische basis voor natuur, landschap en erfgoed

Ambitie 6: Uniek Nationaal Park
 

De Samenwerkingsagenda is de inhoudelijke leidraad voor de activiteiten die de samenwerkende partners de komende jaren ondernemen. De Stichting Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug is de motor van het Nationaal Park en heeft een belangrijke rol in het faciliteren van de samenwerking en het aanjagen van vernieuwing.

 

 

Hieronder is een segment te zien van de Samenwerkingsagenda, welke een mogelijke gebruikersbijdrage noemt.

Download
Samenwerkingsagenda 25 januari 2018.pdf
Adobe Acrobat document 8.4 MB
Download
Intentieovereenkomst NP 25 januari 2018.
Adobe Acrobat document 286.0 KB


Verkenning Ruitervignet Heuvelrug

 

In 2017 is er een in opdracht van Gebiedscoöperatie O-Gen onderzoek uitgevoerd ter verkenning van een mogelijk ruitervignet op de Heuvelrug. Er is in kaart gebracht welke systemen er reeds aanwezig zijn, wat knelpunten van de systemen en een nieuw systeem zijn en wensen vanuit de gebruikers zijn. 

 

Om meer informatie te verkrijgen, is een uitnodiging naar maneges stalhouders verstuurd, wat helaas nauwelijks respons opleverde.

 

De eindconclusie van het onderzoek: 

Het is onjuist dat invoeren van een gezamenlijk ruitervignet voor de Heuvelrug gezien kan worden als ‘laaghangend fruit’ dat snel en gemakkelijk te realiseren is. Er zitten nogal wat haken en ogen aan. Als de terreinbeheerders het eens worden over één systeem en via investeringen de paden en het netwerk kunnen verbeteren, dan kan waarschijnlijk draagvlak bij de paardensporters gevonden om mee te gaan in een nieuw systeem met hogere vergoedingen en meer kwaliteit van hun recreatie.

 


Van Ruiterspoor naar ruiterpad

 

Op 28 maart is tijdens de Dorpsraadvergadering Groenekan de actie van start gegaan om gelden in te zamelen ter verbetering van het ruiterpad Hooge Kampse Plas. De verwachting is dat een goed ruiterpad voorkomt dat ruiters op het fietspad gaan lopen en hun paarden daar uitwerpselen achterlaten. Dat stoort fietsers en wandelaars en is bovendien wettelijk verboden.

Het ruiterspoor langs de Hooge Kampse Plas tussen de Voordorpsedijk en de Groenekanseweg wordt veel gebruikt door recreanten, fietsers, wandelaars en ruiters. De ervaring leert dat het gezamenlijk gebruik nog weleens tot problemen en wederzijdse overlast leidt. Daarbij moet men denken aan paardenpoep en situaties waarin ruiters en fietsers/wandelaars gebruik maken van het fietspad. In een gelegenheidssamenwerking tussen Dorpsraad Groenekan, de Koninklijke Nederlandsche Hippische Sportbond, Stichting Het Utrechts Landschap, Recreatieschap Stichtse Groenlanden, Gemeente De Bilt en een aantal maneges is aan een oplossing gewerkt.

Actiepunten
Marius van den Bosch is voorzitter van de Groenekanse Dorpsraad. Hij vertelt: 'Er zijn drie actiepunten: 1. Er is een tweetal borden geplaatst om ruiters te vragen niet op het fietspad te rijden (iets wat overigens bij wet verboden is), 2. Aan maneges, stalhouders en particulieren wordt gevraagd te zorgen dat de ruiters dat ook echt gaan doen en 3. We zijn met elkaar gaan kijken, of we voldoende geld kunnen verzamelen om het ruiterspoor te verbeteren, zodat dit spoor in de berm een ruiterpad wordt en het altijd gebruikt kan worden. Ergernissen tussen ruiters, fietsers en wandelaars behoren dan tot het verleden'.

Spoor
Utrechts Landschap heeft aangeboden te kijken of het spoor, wat nu naast het fietspad ligt, kwalitatief verbeterd kan worden zodat het droger en bruikbaarder wordt. De kosten worden ingeschat op ongeveer 4.500 euro. Van den Bosch: 'Wij hopen de actie succesvol te kunnen afsluiten op 6 mei en ons plan te verwezenlijken. Vanuit Vitaal Platteland en van Dorpsgericht werken van de gemeente is er ook al een toezegging binnen maar we zijn er nog niet. Een goed initiatief vindt iedereen. Het moet toch lukken samen met alle ruiters die er gebruik maken van het pad langs de Hooge Kampse plas een mooi ruiterpad te maken.

Hopelijk sluiten er nog velen aan met een bijdrage en zijn het niet een paar, maar alle ruiters én stalhouders die voor anderen gaan mee betalen om dit pad te realiseren. Een van de vragen die ons bereikte is hoeveel wordt er verwacht bij te dragen. Geen verplichting maar wel een richting is eenmalig € 50 per ruiter en een veelvoud per stalhouder. Wie zou er niet over een beter pad langs de Hooge Kampse plas willen lopen met zijn paard? Bijdragen zijn te storten na e-mailoverleg via secretaris@dorpsraadgroenekan.nl

Op dit moment is er plm. 2800 euro aan toezeggingen binnen. Als de doelstelling niet behaald wordt zullen de bedragen worden teruggestort. Als de actie niet succesvol is zal het huidige ruiterspoor worden afgesloten en is men in overtreding, wanneer men als ruiter langs de Hooge Kampse Plas paardrijdt. Het gedogen houdt dan op en men zal worden aangesproken op mentaliteit'.

 

En zien ook: Burgemeester opent ruiterpad


Een deel van het artikel in de Paard & Sport van de KNHS (2016)
Een deel van het artikel in de Paard & Sport van de KNHS (2016)

Artikel met filmpjes over buitenrijden in Soest, KNHS Paard & Sport

 

Het filmpje staat rechts

 

*TEASER* PAARD&SPORT 2: BUITENRIJDEN IN UTRECHT

Geplaatst op 04 juni 2016 in Buitenrijden en KNHS

Paard&Sport test de pareltjes onder de Nederlandse ruiterroutes. Voor nummer 2, die op 10 juni 2016 verschijnt, gingen we op pad in de provincie Utrecht.



Veenendaal Totaal (2016)
Veenendaal Totaal (2016)
Officiele overhandiging van de Knooppunten kaart Midden & Noord aan voorzitter Nationaal Park (mei 2016)
Officiele overhandiging van de Knooppunten kaart Midden & Noord aan voorzitter Nationaal Park (mei 2016)


Flyer gebruikt voor de werkdag najaar 2017
Flyer gebruikt voor de werkdag najaar 2017

 

Document 'De Teugels Strak, werken aan knelpunten en behoud van ruiterpaden' is een scriptie in het kader van een afstudeeropdracht in 2016. Het gebied wat gebruikt is voor het onderzoek is het terrein van Staatsbosbeheer op de Utrechtse Heuvelrug.

 

Link naar verslag: hier


Publicatie op de website van de KNHS

LAATSTE STUKJE KNOOPPUNTEN UTRECHTSE HEUVELRUG GEREALISEERD

Geplaatst op 17 oktober 2016 in Buitenrijden

Goed nieuws voor alle ruiters en menners van de Utrechtse Heuvelrug: het laatste stukje van de Knooppuntenkaart Paardenpaden Utrechtse Heuvelrug Midden & Noord is gerealiseerd.

“Het idee ontstond tijdens het ontwikkelen van de knooppuntenkaart om een alternatief te bieden voor ruiters in plaats door het dorp Lage Vuursche te moeten en een betere aansluiting op de andere paden te bieden", vertellen KNHS regioconsulenten Marjolein van Unen en Coen Langkemper. "De grondeigenaar, Landgoed Eyckenstein, was enthousiast en wilde meewerken. Daarop zijn we aan de slag gegaan om de financiële middelen te bewerkstelligen.”

Het pad is 760 meter lang, loopt tussen knooppunt 46 en 76 en ligt ten westen van Lage Vuursche. Dit is een gezamenlijk project voor De Bilt, Baarn en Landgoed Eyckenstein. De Bilt en Baarn nemen de aanleg voor hun rekening en Landgoed Eyckenstein stelt de ruimte hiervoor ter beschikking en zal het onderhoud gaan organiseren vanuit de Nationaal Park gedachte.

Meer informatie
De knooppuntenkaarten Utrechtse Heuvelrug Zuid en Midden&Noord zijn te koop bij de informatiepunten van de VVV op de Heuvelrug, bij een aantal ruitersportzaken en paardenbedrijven in de regio en online bij Stichting Hippisch Toerisme Nederland. Kijk ook eens op de de website van Natuurpark Utrechtse Heuvelrug. Meer weten over de achtergrond van dit project? Lees dan het nieuwsbericht van 30 mei 2016 over deze knooppuntenroute.


12 januari 2015   

 

Zorgen over onderhoud Brabantse ruiterpaden

 

Brabantse fietspaden, wandelpaden en ruiterpaden worden steeds slechter onderhouden. Dat komt door bezuinigingen op Staatsbosbeheer.

De boswachters hebben nog net genoeg tijd en geld om het bos zelf te onderhouden. Aan onderhoud van recreatieve voorzieningen, zoals de paden, komen ze niet meer toe.

Verkiezingen

Sinds januari 2014 is de provincie verantwoordelijk voor Staatsbosbeheer. Vroeger lag die verantwoordelijkheid bij het Rijk. Met de provinciale statenverkiezingen van 18 maart in het vooruitzicht, luidt Staatsbosbeheer nu de noodklok. Guus Verhorst van Staatsbosbeheer: “Om een hectare bos goed te onderhouden, hebben we honderd euro nodig. Nu hebben we 33 euro. U kunt zich dus voorstellen dat we keuzes moeten maken.”

KNHS

“De KNHS maakt zich, samen met andere sportbonden,  grote zorgen over de achteruitgang en mogelijke sluiting van Brabantse ruiterpaden. Sporters moeten steeds vaker betalen om een gebied in te mogen. De KNHS verzet zich daartegen omdat sporten bijdraagt aan een gezonde samenleving. De landelijke en provinciale politiek moet haar taak waarmaken,” reageert Liesbeth Bronkhorst namens de KNHS.

 

Steun van ANWB

Staatsbosbeheer krijgt steun uit onverwachte hoek, namelijk van de ANWB. Die bond wil er namelijk niet alleen zijn voor automobilisten, maar ook voor fietsers. Paul Makken van de ANWB: “Het is een publieke taak om te zorgen voor het onderhoud van de fiets- en wandelpaden. Wij vinden dan ook dat de provincie haar verantwoordelijkheid moet nemen.” De provincie is nog niet bereikbaar voor commentaar.


De KNHS stand op Paard 2015
De KNHS stand op Paard 2015

Opruimdag Elst - De Plantage

 

 

Rijvereniging organiseert jaarlijks, en soms zelfs twee keer per jaar, een opruim dag. Dat houdt in dat er in de ochtend wordt verzameld in de kantine, de boswachter van Staatsbosbeheer de locaties heeft die hij in gedachten heeft en er groepen worden gemaakt van de vrijwilligers.

Met zijn allen de handen uit de mouwen steken levert zeker resultaat op. En eigen gewin, de vrijwilligers mennen en ruiteren immers ook zelf op deze paden.

Zo scheelt het ergernis bij de gebruikers en tijd bij de beheerders.

 

Foto's zijn van editie najaar 2015



Stukje in de Leusderkrant, 2016

 

Knooppuntenkaart paardenpaden Heuvelrug Midden en Noord gelanceerd

LEUSDEN Janine Caalders, voorzitter van het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug, heeft woensdag de eerste knooppuntenkaart paardenpaden in ontvangst genomen op ruitersportcentrum de Treekhoeve in Leusden. Met de presentatie van deze kaart wordt een voorbereidingsperiode van ruim twee-en-half jaar afgesloten.

Op de kaart staan alle paardenpaden, ruiterpaden en menpaden op de Heuvelrug in het gebied ten Noorden van de A12. Ook zijn de paardvriendelijke openbare wegen die de gebieden onderling verbinden op de kaart aangegeven. Op kruisingen en splitsingen van de paden zijn de afgelopen twee-en- een half jaar knooppuntenpaaltjes geplaatst waarvan de nummers op de kaart terug te vinden zijn. 

Samen met de kaart die in 2012 is uitgebracht, van het zuidelijk deel, is de gehele Heuvelrug van Grebbeberg tot het Gooimeer in beeld gebracht. De kaarten bieden ruiters en menners de mogelijkheid routes vooraf te plannen en is in het veld een belangrijk hulpmiddel voor oriëntatie en aanpassingen van de route bij eventuele blokkades. Voor eigenaren en beheerders betekent het een beter gebruik van hun gebieden door de paardenliefhebber. Ook kunnen hulpdiensten nu met behulp van kaart goed geïnformeerd worden.

 

Bit Magazine

 

Nieuw stuk ruiterpad op Utrechtse Heuvelrug

OKTOBER 2016

 

Wil je lekker eropuit met je paard? Genieten van de kleurige herfst? De paardensportbond KNHS meldt dat er een nieuw stukje ruiterpad bij is gekomen op de Utrechtse Heuvelrug. Daarmee is de Knooppuntenkaart Paardenpaden Utrechtse Heuvelrug Midden & Noord voltooid, want dit pad was het laatste benodigde stukje.

KNHS regioconsulenten Marjolein van Unen en Coen Langkemper  vertellen dat ze met dit laatste stuk pad een alternatief wilden bieden. Ruiters hoeven hiermee niet door het dorp Lage Vuursche en hebben een betere aansluiting op de andere paden.

 

Het pad van 760 meter lengte – tussen knooppunt 46 en 76 – loopt over Landgoed Eyckensteyn. Wie de knooppuntenroute wil rijden kan daarvoor een kaart kopen. De knooppuntenkaarten Utrechtse Heuvelrug Zuid en Midden & Noord zijn onder andere te koop bij de informatiepunten van de VVV op de Heuvelrug, bij een aantal ruitersportzaken en paardenbedrijven in de regio en online bij Stichting Hippisch Toerisme Nederland. 



RTV Utrecht zondag 27 mei 2012, 07.00 uur

 

Paardenroutes Utrechtse Heuvelrug klaar voor gebruik

 

UTRECHT - Het nieuwe netwerk aan routes voor ruiters en menners op de Utrechtse Heuvelrug is klaar om gebruikt te worden. De verwijzingen stan er en de paden zijn toegankelijk. Dat bleek tijdens een proefrit zondagmiddag. Op 2e Pinksterdag worden de routes officieel in gebruik genomen.

 

Afgelopen maanden zijn er speciale knooppuntroutes uitgezet in het gebied door de Nederlandse Vereniging voor Vrijetijds Ruiters. De initiatiefnemers hebben daarbij veel hulp gekregen van Staatsbosbeheer. De route is betaald door de provincie Utrecht en de Rabobank Utrechtse Heuvelrug.

 

Ruiters en menners volgen de route door knooppunten thuis uit te zoeken en deze tijdens hun tocht te volgen. Het eerste knooppunt verwijst naar het volgende en zo verder. Voor fietsers bestaan al langer dit soort knooppuntnetwerken.



Paardrijder moet dokken voor bosrit

donderdag 16 januari 2014, 18:00 uur

Staatsbosbeheer wil ruiters gaan laten betalen voor bosritten. 'Helaas hebben we geen geld meer voor het onderhoud van ruiterpaden', zegt Joke Bijl van Staatsbosbeheer bij Dit is de Dag.

'Omdat de overheid terugtreedt, is er minder financiering en het gevolg is: de gebruiker betaalt. Dat geldt voor allerlei bijzonderheden, speciale arrangementen en dus ook voor ruiterpaden.'

Staatsbosbeheer gaat de buitenrijpas samen met de paardensportbond grondig onderzoeken, zodat het wel betaalbaar blijft. Hoeveel de pas moet gaan kosten, is Staatsbosbeheer nog aan het onderzoeken.


Ruiters gaan mogelijk betalen voor buitenrit

Alle leden van de KNHS krijgen de komende weken een vragenlijst over het plan thuisgestuurd. Geprobeerd wordt volgens Staatsbosbeheer om ook alle andere ruiters te bereiken. De buitenrijpas zou voor het hele land moeten gaan gelden voor iedereen die wel eens te paard de natuur in trekt.

 

Invoering van de buitenrijpas is nodig volgens Staatsbosbeheer omdat de overheid het onderhoud van ruiterpaden niet meer betaalt. Daar moeten natuurbeheerders zelf voor gaan opdraaien. „Een buitenrit is een groot goed onder ruiters, waarbij het weer en het terrein een eigen dynamiek hebben. Maar het onderhoud van speciale paden, parkeerplaatsen voor paardentrailers en bijvoorbeeld bruggen die geschikt zijn voor een paard is duur”, aldus Staatsbosbeheer.

Ruiters kunnen via de vragenlijst hun wensen en verlangens kenbaar maken. Via de buitenrijpas blijven buitenritten gegarandeerd, terwijl het aanbod ook beter op de vraag kan worden afgestemd, melden KNHS en Staatsbosbeheer.


Publicatie over de Zuid kaart door RTV Utrecht

 

 

Paardenroutes Utrechtse Heuvelrug klaar voor gebruik

Door de nieuwsredactie · geplaatst: zondag 27 mei 2012, 07:00 uur | update: 16:50 uur

UTRECHT - Het nieuwe netwerk aan routes voor ruiters en menners op de Utrechtse Heuvelrug is klaar om gebruikt te worden. De verwijzingen staan er en de paden zijn toegankelijk. Dat bleek tijdens een proefrit zondagmiddag. Op 2e Pinksterdag worden de routes officieel in gebruik genomen.

Afgelopen maanden zijn er speciale knooppuntroutes uitgezet in het gebied door de Nederlandse Vereniging voor Vrijetijds Ruiters. De initiatiefnemers hebben daarbij veel hulp gekregen van Staatsbosbeheer. De route is betaald door de provincie Utrecht en de Rabobank Utrechtse Heuvelrug. 

Ruiters en menners volgen de route door knooppunten thuis uit te zoeken en deze tijdens hun tocht te volgen. Het eerste knooppunt verwijst naar het volgende en zo verder. Voor fietsers bestaan al langer dit soort knooppuntnetwerken.

Klein stukje in het Algemeen Dagblad, Regiokatern Utrecht, 2016
Klein stukje in het Algemeen Dagblad, Regiokatern Utrecht, 2016


Ruiterroute Groot Wolfswinkel-Breeschoten in Scherpenzeel geopend 28 april 2010

SCHERPENZEEL (KNHS) - Woensdag is de ruiterroute Groot Wolfswinkel-Breeschoten in de gemeente Scherpenzeel officieel geopend.

Op het natuurterrein Groot Wolfswinkel- Breeschoten op het particuliere Landgoed Scherpenzeel heeft de Stichting Vernieuwing Gelderse Vallei (SVGV) in samenwerking met de gemeente Scherpenzeel, Stichting Landgoed Scherpenzeel en de Koninklijke Nederlandse Hippische Sportfederatie (KNHS) een ruiterpad gerealiseerd.

Het gemarkeerde pad is ruim vier kilometer lang en loopt door nat terrein met wisselende ondergronden. In de route zijn twee natuurlijk hindernissen opgenomen met een alternatieve route, een heuveltje met een steile op- en afloop met een omleiding als alternatief en een slootje dat als waterhindernis kan worden genomen.


Initiatiefnemers in het gebied zijn jaren bezig geweest om de route van de grond te krijgen. Mede met de hulp van KNHS-regioconsulent Coen Langkemper en de hulp van de gemeente Scherpenzeel is het ruiterpad nu gerealiseerd. Wethouder Han de Ridder opende de route en bedankte de initiatiefnemers en de Stichting Landgoed Scherpenzeel voor hun inzet.

 

Link

 


Op de inhoud van deze pagina, inclusief de foto's, rust Copyright van Stichting Ruiteren en Mennen Utrechtse Heuvelrug